Narzędzia do tworzenia stron internetowych — od wyboru systemu po pomiar

Narzędzia do tworzenia stron internetowych wybiera się zwykle w złej kolejności: najpierw produkt, potem pytanie, po co. Ten dział jest ułożony odwrotnie i nie jest przewodnikiem do przeczytania od początku do końca. Jest rozdzielnią: pięć sytuacji, w których firmy trafiają do rozmowy o narzędziach, i po jednym tekście na każdą.

Narzędzia dobiera się źle najczęściej nie dlatego, że ktoś wybrał gorszy produkt, tylko dlatego, że odpowiadał na inne pytanie, niż miał. Ktoś porównuje kreatory, gdy właściwe pytanie brzmi „kto w firmie ma to zmieniać". Ktoś kupuje wtyczkę, gdy problemem jest to, że nikt nie sprawdził, czy formularz dochodzi.

Zacznijcie więc od tego, na jakim etapie jest Wasza strona — reszta wynika z tej jednej odpowiedzi.

System CMS — gdy musicie ustalić, kto i jak często będzie edytować stronę

To jest pytanie przed wszystkimi innymi i najczęściej pomijane, bo brzmi mniej konkretnie niż „który produkt wybrać". A rozstrzyga więcej: odpowiedź na nie wyklucza większość opcji, zanim ktokolwiek otworzy porównanie funkcji.

Systemy zarządzania treścią dzielą się na trzy rodziny, które różnią się jedną rzeczą — gdzie leży treść i kto ma do niej klucz. Klasyczny stoi na Waszym serwerze i jest Wasz razem z bazą. Zamknięty stoi u dostawcy, w abonamencie, bez dostępu do kodu. Rozdzielony trzyma treść osobno od wyglądu i wymaga w zespole kogoś, kto programuje.

Wybór między nimi rozstrzygają dwie osie: jak często treść się zmienia i ile kosztuje pomyłka w tym, co zostanie opublikowane. Większość firm mieści się w ćwiartkach o niskim ryzyku, a kupuje pod tę jedną, w której system realnie zarabia na siebie — czyli pod zespół redakcyjny, którego nie ma.

Warto też sprawdzić, czy CMS jest Wam w ogóle potrzebny. Blisko co trzecia strona w internecie obywa się bez niego i bywa to świadomy wybór, a nie zaniedbanie. Kryterium jest jedno i nie ma nic wspólnego z wielkością firmy: czy przez ostatni rok ktoś u Was chciał coś na stronie zmienić i tego nie zrobił, bo było zbyt kłopotliwe.

→ System CMS — kto w firmie ma móc zmieniać co na stronie

Kreator stron internetowych — gdy chcecie zbudować witrynę samodzielnie w abonamencie

Kreator kupuje się po to, żeby nie płacić za wykonawcę, i bywa to poprawna decyzja — częściej, niż przyznaje branża, która żyje z robienia stron. Rachunek robi się jednak zwykle na jednej liczbie, a ta liczba jest ceną promocyjną pierwszego roku, nie ceną produktu.

Cenniki w tej kategorii mają cztery powtarzalne mechanizmy i warto poznać je zamiast kwot, bo kwoty zmieniają się co kwartał, a mechanizmy nie: rabat wyłącznie na wyższych planach (przez co najtańszy plan bywa droższy od lepszego), cena podana za pierwszy rok, opłata za każdą osobę obok opłaty za stronę, i funkcje potrzebne firmie schowane wyżej, niż wynika z opisu.

Druga rzecz, której nie ma w żadnym rankingu: co da się stamtąd wynieść. Odpowiedzi różnią się między dostawcami znacznie mocniej niż funkcje — od pełnego braku eksportu, gdzie dokumentacja mówi wprost, że strona musi działać na serwerach dostawcy, po plik eksportu z listą wyjątków dłuższą niż lista tego, co wychodzi. To jest jedyna pozycja w tym rachunku, której nie da się kupić później: rozstrzyga się przy wyborze dostawcy, a jej cenę poznaje się po trzech latach.

→ Kreator stron internetowych — ile kosztuje naprawdę i co da się z niego wynieść

Strona na WordPressie — gdy WordPressa już macie i wybieracie edytor

Sam WordPress jest darmowy i to jedyna pozycja w tym rachunku, co do której wszyscy się zgadzają. Koszt formuje się piętro wyżej: w warstwie, którą składacie strony, i piętro niżej — we wtyczkach.

Pierwsze pytanie brzmi, czy warstwa edytora jest Wam w ogóle potrzebna. Wbudowany edytor robi dziś to, po co zwykle kupuje się builder — nagłówek, stopkę, szablony i style globalne — z jednym haczykiem, który rozstrzyga: działa wyłącznie na motywie blokowym.

Jeśli builder jednak potrzebny, różnica między dostawcami nie leży w funkcjach, tylko w modelu opłat: jedni odnawiają rocznie z podwyżką, inni sprzedają licencję jednorazową. Na trzech latach różnica na samej licencji sięga kilku tysięcy złotych przy dokładnie tej samej stronie.

I pozycja, której nie ma w żadnej wycenie: płatne wtyczki. Ta jedna linia potrafi być szersza niż hosting, domena i licencja edytora razem wzięte.

→ Strona na WordPressie — ile kosztuje edytor wizualny i kiedy przestaje się opłacać

WordPress od zera — gdy dopiero zakładacie stronę i wybieracie wygląd

Dwa teksty na dwa pytania, które padają w tej kolejności i bywają mylone. Pierwsze: co ustawić zaraz po instalacji, żeby nie płacić za to później — wersję PHP, której nie widać w panelu WordPressa, strukturę adresów, której dokumentacja każe nigdy nie zmieniać, i pole z instalacji testowej, które potrafi wyłączyć stronę z wyszukiwarki. Drugie: jak wybrać szablon, skoro w katalogu jest ich 8 694, a wygląd z podglądu jest najmniej trwałą rzeczą w tej decyzji.

Jeśli zaczynacie od zera, czytajcie w tej kolejności: najpierw instalacja i ustawienia, potem szablon, a treść dopiero po nich — bo część ustawień po wejściu treści zmienia się już tylko przekierowaniami.

→ Instalacja WordPressa i pierwsze ustawienia

→ Szablony WordPress — jak wybrać, żeby nie przebudowywać strony za rok

Testowanie strony internetowej — gdy strona jest gotowa i chcecie zweryfikować jej działanie

Testowanie kończy się zwykle tak samo: ktoś wkleja adres do darmowego narzędzia, dostaje liczbę i albo się cieszy, albo dzwoni z pretensją. Ta liczba przeważnie nic nie znaczy — bo jest jednym pomiarem, na symulowanym urządzeniu, i mierzy co innego niż to, na podstawie czego ocenia Was wyszukiwarka.

Dwie rzeczy zmieniają tu wszystko. Pierwsza: pojedynczy pomiar ma rozrzut rzędu dziesięciu punktów, więc jeden zrzut ekranu nie jest dowodem ani na plus, ani na minus. Druga: wynik z narzędzia to diagnostyka, a rozliczenie odbywa się na danych od prawdziwych użytkowników — których mała strona może w ogóle nie mieć zebranych.

Jest też jeden test, którego nie zrobi żadne narzędzie i który psuje się najciszej: czy zapytanie z formularza faktycznie dochodzi. Wraz z dwoma pytaniami, o których prawie nikt nie pamięta — czy klient dostaje potwierdzenie i czy zabezpieczenie antyspamowe nie odrzuca prawdziwych ludzi. Ta ostatnia awaria jest niewidoczna z definicji: u Was wszystko działa, bo testujecie z własnego biura, a zablokowane zapytanie nie zostawia po sobie żadnego śladu.

→ Testowanie strony internetowej — jak sprawdzić stronę, żeby wynik coś znaczył

Jeśli wynik już macie i chcecie wiedzieć, co znaczy każda część ekranu — dane od użytkowników, wynik 0–100 i ustawienia testu telefonu — zajrzyjcie do przewodnika po raporcie:

→ PageSpeed Insights — jak czytać raport: dane użytkowników, wynik Lighthouse i ustawienia testu

Consent Mode i analityka — gdy zbieracie dane i chcecie wiedzieć, czy są wiarygodne

Baner zgód traktuje się jak formalność prawną. W praktyce jest warstwą, która rozstrzyga, ilu Waszych odwiedzających w ogóle pojawi się w raportach — a więc czy jakakolwiek decyzja podjęta na tych raportach ma sens.

Najczęstsze i najdroższe nieporozumienie brzmi „Google to domodeluje". Modelowanie faktycznie istnieje, ale ma progi wejścia liczone w tysiącach zdarzeń i użytkowników dziennie. Typowa polska strona firmowa jest od nich odległa o dwa rzędy wielkości, co znaczy tyle: dane utracone przez odmowę zgody są utracone na stałe.

Skoro tak, liczy się to, żeby nie tracić ich bez powodu — a traci się je głównie przez jeden błąd konfiguracji: potraktowanie zgody jako jednego przełącznika, przez co odmowa reklam wyłącza też zwykłe liczenie odwiedzin.

→ Consent Mode — jak mierzyć, kiedy część ludzi nie zgadza się na cookies

Jest też źródło, którego odmowa zgody nie dotyczy: Google Search Console liczy wyświetlenia i kliknięcia po stronie wyszukiwarki, bez kodu na Waszej stronie. Mówi za to tylko o ruchu z Google i ma własne definicje, które warto znać, zanim zestawicie jej liczby z analityką:

→ Google Search Console — co to jest i jak z niej korzystać w firmie

W jakiej kolejności, gdyby robić wszystko

Gdybyście mieli przejść ten dział po kolei, kolejność wygląda tak — i wynika z tego, że każdy krok bez poprzedniego jest zgadywaniem:

1. System, bo od tego, kto może zmieniać treść, zależy cała reszta wyboru.
2. Narzędzie — kreator albo warstwa edytora nad WordPressem, zależnie od tego, czy stronę wynajmujecie, czy macie.
3. Test, zanim cokolwiek ruszy. Najdroższe błędy wdrożeniowe widać na pół godziny przed publikacją.
4. Pomiar, ustawiony tak, żeby liczby coś znaczyły. Inaczej za trzy miesiące będziecie podejmować decyzje na danych, o których nie wiadomo, ile z rzeczywistości pokazują.

Jeśli natomiast szukacie odpowiedzi, jak czytać liczby, które już macie, to nie jest pytanie o narzędzia — rozstrzygamy je osobno.

Czego w tym dziale nie ma

Trzy pytania trafiają tu regularnie i wszystkie mają lepszych właścicieli — warto je od razu przekierować, zamiast szukać odpowiedzi w niewłaściwym miejscu.

„Którą platformę wybrać" w sensie porównania konkretnych produktów — to poziom produktowy i ma własny tekst w dziale technologii. Tutaj rozstrzygamy poziom wyżej: której rodziny systemów potrzebujecie.

„Jak zrobić stronę internetową" krok po kroku — to opis procesu, a nie wybór narzędzia, i mieszka w dziale o procesie.

„Ile to wszystko kosztuje" w skali całego projektu — narzędzia są jedną pozycją w tym rachunku, a nie całym rachunkiem. Pełne zestawienie z pozycjami, o których oferty milczą, jest w dziale kosztowym.