Aplikacja natywna a hybrydowa
Natywna powstaje osobno dla Androida i iOS, w językach tych platform. Hybrydowa ma jeden wspólny kod, z którego powstają obie wersje. Wybór przesądza o koszcie i o tym, jak blisko sprzętu da się zejść.
Co się realnie oszczędza
Jeden zespół zamiast dwóch — ale nie połowę rachunku. Testować trzeba nadal na obu systemach, a różnice w zachowaniu i tak wychodzą; realna oszczędność jest wyraźna, tylko rzadko tak duża, jak w pierwszym zdaniu oferty.
Gdzie hybryda przestaje wystarczać
Przy intensywnej grafice, ciągłej pracy w tle i nietypowym sprzęcie. Zwykła aplikacja z listami, formularzami i powiadomieniami mieści się w hybrydzie bez kompromisu widocznego dla użytkownika.
Czego nie widać na starcie
Zależności od pośrednika. Hybryda stoi na frameworku, który ktoś inny rozwija — i to jego tempo decyduje, jak szybko obsłużysz nową wersję systemu. Natywna nie ma tego ogniwa, ale ma dwa zestawy kodu do utrzymania.
Jak wybrać bez wróżenia
Wypisz funkcje, które sięgają sprzętu, i sprawdź, czy któraś z nich jest dla produktu kluczowa. Jeśli żadna — pytanie o technologię jest mniej ważne niż pytanie o to, kto będzie tę aplikację utrzymywał przez najbliższe trzy lata.