Tanie strony www — ile naprawdę kosztuje tania strona internetowa

Tanie strony www zaczynają się w Polsce od kilkuset złotych i nie jest to oszustwo — za takie pieniądze da się postawić działającą stronę. Pytanie brzmi inaczej: ile kosztuje ta sama strona po dwunastu miesiącach, kiedy dojdzie do niej wszystko, czego pierwsza oferta nie obejmowała.

Ten artykuł jest o ekonomii taniości, nie o rozbiciu kosztów strony. Co konkretnie sprawia, że dwie oferty różnią się kilkukrotnie, rozkładamy osobno; co się nalicza co miesiąc po uruchomieniu — też osobno. Tutaj jest jedna rzecz: co realnie kupujecie za najniższą cenę i ile z rachunku widać w momencie podpisania.

Ile realnie kosztuje tania strona — trzy poziomy

Rynek nie ma jednej ceny, ma trzy wyraźne poziomy. Różnią się nie jakością wykonania, tylko tym, jaka część rachunku jest pokazana z góry.

Mediany pochodzą z naszego badania polskiego rynku. Modelowe dopłaty w słupku rocznym to dolne widełki pozycji, które w tym badaniu wyceniane są osobno — nie prognoza, tylko rachunek pokazujący, gdzie kończy się oferta.

Poziom pierwszy: kilkaset złotych

Wizytówka na gotowym szablonie, zwykle bez pisemnego zakresu. Strona powstaje w kilka dni i wygląda poprawnie.

Rachunek rośnie, bo oferta obejmuje wypełnienie szablonu, a nie zbudowanie strony. Poza zakresem zostaje komplet treści, każda podstrona ponad pięć, każda integracja i licencje na płatne dodatki. Po roku wychodzi z tego kwota bliska czterem tysiącom — czyli ukryta część rachunku jest kilkakrotnie większa niż część pokazana.

Rozpisane, wygląda to tak — i każda pozycja poza pierwszą pojawia się dopiero po podpisaniu:

Żadna z tych pozycji nie jest wymysłem wykonawcy. Wszystkie są potrzebne, żeby strona robiła to, po co powstała — po prostu nie było ich w cenie, którą zobaczyliście najpierw.

Poziom drugi: szablon w medianie rynkowej

Mediana strony wizytówkowej to 2 500 zł, a sama implementacja na gotowym szablonie — 3 500 zł wobec 9 000 zł za projekt tworzony od zera w Figmie. Tu zakres bywa spisany, więc dopłaty są mniejsze i przewidywalne: treści, ewentualne podstrony ponad limit, licencje.

Po roku wychodzi około dwukrotności ceny wyjściowej. To jest poziom, na którym większość małych firm faktycznie ląduje i nie ma w tym nic złego, o ile wiedzą, że drugi tysiąc też przyjdzie.

Poziom trzeci: projekt tworzony pod firmę

Mediana poprawnie zaplanowanej strony firmowej to 5 900 zł. Treści, układ i konfiguracja techniczna są w zakresie, więc po roku dochodzi już właściwie tylko domena i hosting.

Wniosek, który z tego wychodzi, jest odwrotny do intuicyjnego: im wyższa cena z oferty, tym mniejsza różnica między nią a rachunkiem. Nie dlatego, że drożsi wykonawcy są uczciwsi — dlatego, że sprzedają zakres, a nie wypełnienie szablonu.

Dlaczego „od 799 zł" nie jest ceną

Cenniki tanich wykonawców podają kwotę z przedrostkiem „od" i to jest uczciwe technicznie, a mylące praktycznie. „Od" oznacza konfigurację minimalną, którą prawie nikt nie zamawia: pięć podstron, treść własna, zero integracji, szablon bez zmian.

Sposób na sprawdzenie, ile ta liczba jest warta, jest jeden i zajmuje jedno pytanie: poprosić o cenę dla własnego przypadku, wypisanego w trzech punktach — ile podstron, jakie treści, co ma się dziać po wysłaniu formularza. Różnica między odpowiedzią a kwotą z cennika jest właściwą miarą tego, jak bardzo „od" było odległe.

Warto też wiedzieć, czego w takim cenniku nie ma nigdy: kosztu utrzymania. Wszystkie trzy poziomy z wykresu wyżej dotyczą wdrożenia i pierwszego roku domeny z hostingiem. Opieka techniczna, aktualizacje i gotowość na awarię to osobna warstwa rachunku, którą rozkładamy w całości gdzie indziej — i to ona po kilku latach jest największą pozycją, niezależnie od tego, który poziom wybierzecie.

Dlaczego najtańsza oferta rośnie

Trzy pozycje odpowiadają za większość różnicy i wszystkie trzy są przewidywalne przed podpisaniem.

Treści — jedyna pozycja, której nie da się pominąć

Szablon przychodzi z tekstem zastępczym. Komplet treści to w naszym badaniu +1 500–4 000 zł, a ponad trzydzieści agencji wycenia copywriting jako osobną pozycję cennika. Można napisać samodzielnie — wtedy płaci się czasem, nie fakturą, i to jest uczciwy wybór, o ile ktoś ten czas ma.

Warto zauważyć, co to znaczy dla poziomu pierwszego: pozycja spoza zakresu bywa droższa niż cała oferta.

Zakres liczony w podstronach

Oferta na „stronę firmową" zwykle zakłada pięć podstron. Powyżej piętnastu każda kolejna kosztuje 200–500 zł. To rzadko jest problem na starcie, a prawie zawsze staje się nim w drugim miesiącu, kiedy okazuje się, że każda usługa potrzebuje własnej podstrony.

Licencje na wtyczki — pozycja, której nie widać w ofercie

WordPress jest darmowy, ale praktyczne wdrożenie rzadko obywa się bez płatnych dodatków. Komplet, który realnie kupuje mała firma — kopie zapasowe, rozbudowany plugin SEO, formularz z logiką warunkową, czasem cache — to kilkaset złotych rocznie w licencjach odnawialnych.

Dwie rzeczy warto wiedzieć zawczasu, bo obie zaskakują dopiero w drugim roku:

• Licencje są roczne, nie wieczyste. Wygasła licencja zwykle nie wyłącza wtyczki, więc strona działa dalej i nic nie sygnalizuje problemu. Odcina za to aktualizacje — a to wtyczki, nie rdzeń, odpowiadają za zdecydowaną większość podatności w ekosystemie WordPressa, co Patchstack potwierdza co roku w swoim raporcie.
• Każdy dodatek to zależność. Im więcej wtyczek, tym większa szansa, że aktualizacja rdzenia coś zepsuje. To nie jest argument przeciw wtyczkom — to powód, dla którego opieka techniczna kosztuje tyle, ile kosztuje.

Integracja — moment, w którym tania przestaje wystarczać

Formularz z logiką, rezerwacje, przekazanie leada do CRM: każda integracja to 2 000–15 000 zł, a trzy integracje podnoszą budżet projektu o 30–50%. To jest właściwa granica całego tematu — dopiero integracja zamienia stronę w narzędzie, i to jej najczęściej nie ma w najtańszej ofercie.

Trzy razy za to samo

Z naszych obserwacji: firma z branży wynajmu sprzętu biurowego zamawiała stronę dwukrotnie, za każdym razem u taniego wykonawcy i za każdym razem na WordPressie. Problem nie leżał w wyglądzie — żadna z wersji nie obsłużyła tego, na czym firma zarabia, czyli procesu wynajmu. Skończyło się trzecim zamówieniem.

Dokładnych kwot nie znamy, ale rachunek modelowy jest prosty: przy medianie wizytówki 2 500 zł trzy podejścia to około 7 500 zł, a mediana jednej, poprawnie zaplanowanej strony firmowej wynosi 5 900 zł. Zapłacono więcej, niż kosztowałaby strona obsługująca wynajem od początku — i nadal jej nie było.

Koszt nie wziął się z ceny. Wziął się z tego, że trzy razy kupowano nie to, co było potrzebne.

Co jest w zakresie — tania a projektowana

Różnica nie polega na tym, że jedna jest ładniejsza. Polega na tym, jakie etapy pracy w ogóle się odbywają.

Ostatni wiersz jest najważniejszy, bo jako jedyny dotyczy czasu po odbiorze. Ile kosztuje ta gotowość i za co się w niej płaci — rozkładamy osobno.

Pięć lat później: co dziedziczy kolejny wykonawca

Z naszych obserwacji, przypadek bez nazw. Firma z kilkoma salonami stacjonarnymi napisała z prostym pytaniem: chcą dołożyć sklep do strony, którą mają od kilku lat. Zanim padła odpowiedź o cenę, zajrzeliśmy do tej strony.

Treść okazała się ścianą znaczników kreatora — setki linii układu ze stylowaniem powtórzonym przy każdym kafelku. W środku siedział baner z procentem wyprzedaży. Żeby zmienić tę jedną liczbę, właścicielka musiała edytować kod. Miała przy tym pełne uprawnienia administratora: problem nigdy nie leżał w dostępie, tylko w tym, że tanie wdrożenie uczyniło treść nieedytowalną dla człowieka.

Druga rzecz była poważniejsza. Dwie kluczowe wtyczki komercyjne nie miały aktywnej licencji — jedna chodziła na wersji sprzed pięciu lat. Działały, bo wygasła licencja zwykle nie wyłącza wtyczki. Odcina za to aktualizacje bezpieczeństwa — a co to znaczy w praktyce, rozkładamy przy okazji aktualizacji CMS.

Wniosek nie dotyczył budżetu: nie da się bezpiecznie rozbudowywać czegoś, czego nie da się aktualizować. Pięć lat wcześniej ta firma wybrała tańszą ofertę. Dziś płaci za budowę od nowa — a przez ten czas płaciła też hostingiem, domeną i doraźnymi poprawkami. Suma tych trzech rzeczy jest jedynym uczciwym porównaniem z ofertą, którą wtedy odrzuciła jako drogą.

Dlatego pierwszą pozycją w takim projekcie nie jest nowa funkcja, tylko audyt — przegląd wersji, wtyczek, motywu i kopii zapasowych, zakończony odpowiedzią na jedno pytanie: da się uporządkować czy taniej zbudować od nowa. Jeśli jesteście w tym miejscu, kolejność i przekierowania decydują o tym, ile zostanie z dotychczasowej widoczności — mamy na to osobny poradnik.

Cztery sygnały oferty, która jest za tania

Nie chodzi o niską cenę. Chodzi o cenę bez zakresu — a to da się rozpoznać z dokumentu, zanim się go podpisze.

1. Brak przeniesienia praw autorskich i dostępu do kodu. Bez zapisu o przeniesieniu majątkowych praw autorskich i bez dostępu do kodu oraz bazy danych strona zostaje zakładnikiem wykonawcy: nie przeniesiecie jej gdzie indziej i nie zlecicie zmian komu innemu. To jedyny punkt na tej liście, którego nie da się naprawić później.

2. Brak specyfikacji technicznej w umowie. Umowa powinna nazywać, na czym strona stoi: wersję PHP, listę użytych wtyczek i to, na kogo są wystawione ich licencje. Bez tego nie wiadomo, co dziedziczycie — a przy przejęciu okazuje się to najdroższą niewiadomą.

3. Brak procedury odbioru. Jeśli w ofercie nie ma etapu testów, strona jest oddawana „na oko": bez sprawdzenia, czy formularz faktycznie wysyła wiadomość, i bez weryfikacji na Safari i iOS, gdzie różnice bywają największe. Komplet rzeczy do sprawdzenia przed uruchomieniem mamy w checkliście.

4. Wtyczki na licencji deweloperskiej wykonawcy. Płatne dodatki bywają wpięte z licencji agencji, nie Waszej. Działa to bez zarzutu do dnia zakończenia współpracy — potem aktualizacje przestają przychodzić, a strona zostaje z komponentami, które z każdym miesiącem stają się większym ryzykiem.

Komplet pytań do zadania przed podpisaniem umowy zebraliśmy osobno. Jak czytać samą wycenę i porównywać modele rozliczenia — tutaj.

Gdzie oszczędzać, a gdzie nie

Budżet bywa realnym ograniczeniem i wtedy pytanie nie brzmi „tanio czy dobrze", tylko na czym konkretnie obciąć. Nie wszystkie oszczędności kosztują tyle samo później.

Można ciąć bez konsekwencji:

• Liczbę podstron na start. Trzy dobre podstrony są warte więcej niż dwanaście wypełnionych ogólnikami, a dołożenie kolejnych później jest tanie — o ile zakres to przewiduje.
• Zdjęcia. Własne, zrobione telefonem w dobrym świetle, bywają lepsze od stockowych i kosztują popołudnie. Sesja zdjęciowa może poczekać do momentu, w którym strona zacznie przynosić zapytania.
• Treści — pod warunkiem, że napiszecie je sami. To najdroższa pozycja do zlecenia i jedyna, którą naprawdę da się zastąpić własnym czasem, bo nikt nie zna oferty lepiej.
• Efekty i animacje. Nie ma wersji taniej i drogiej — jest wersja z nimi i bez, a bez zwykle ładuje się szybciej.

Nie warto ciąć nigdy:

• Zapisu o prawach autorskich i dostępie do kodu. To nie jest pozycja cennika, tylko akapit w umowie. Nie kosztuje nic, a jego brak kosztuje całą stronę.
• Konfiguracji SEO przy wdrożeniu. Ustawiona przy budowie jest częścią pracy, którą i tak ktoś wykonuje. Zamówiona po fakcie jest osobnym projektem, wycenianym od nowa.
• Kopii zapasowych. Najtańsza pozycja w całym rachunku i jedyna, która decyduje, czy awaria kosztuje godzinę czy tydzień.
• Testów przed odbiorem. Sprawdzenie, czy formularz dochodzi i czy strona działa na telefonie, jest darmowe, jeśli ktoś o nie poprosi. Wykrycie tego po trzech miesiącach oznacza trzy miesiące niedostarczonych zapytań.

Reguła, która porządkuje całą tę listę: oszczędzajcie na tym, co da się dołożyć później, nigdy na tym, co trzeba by wtedy zbudować od nowa.

Kiedy tania strona jest dobrym wyborem

Nie zawsze jest pułapką i udawanie, że jest, byłoby nieuczciwe. W trzech sytuacjach tani kreator albo prosta wizytówka to w pełni uzasadniona decyzja, a nie kompromis.

Testujecie hipotezę biznesową. Nie wiecie jeszcze, czy ktokolwiek zapyta o tę usługę. Strona ma sprawdzić, czy pojawi się pierwsze zapytanie — i dopóki tego nie wiadomo, każda złotówka wydana ponad minimum jest wydana na wiarę. To jest dokładnie ta sama logika co przy MVP: najpierw dowód, potem inwestycja.

Potrzebujecie landing page na wydarzenie. Strona żyje dwa tygodnie i po konferencji nikt do niej nie wróci. Projektowanie układu pod coś, co ma zniknąć, jest wydatkiem bez zwrotu.

Zaczynacie jako jednoosobowa działalność bez budżetu. Strona ma potwierdzić, że firma istnieje, i podać kontakt. Ograniczenia są znane z góry i akceptowalne, a każda zaoszczędzona złotówka ma pilniejsze zastosowanie. Jeśli budżet to zero, trzy drogi za darmo opisujemy osobno.

Tania strona przestaje mieć sens w jednym, konkretnym momencie: kiedy ma coś obsługiwać — proces sprzedaży, rezerwacje, wynajem, konfigurację produktu. Wtedy kupujecie narzędzie, a nie stronę, a najtańsza oferta zwykle nie zawiera właśnie tej części.

Co policzyć, zanim zdecydujecie

Widełki rynkowe mówią, gdzie jesteście na tle innych — nie mówią, ile kosztuje Wasz projekt. Wycenę wdrożenia policzycie w kalkulatorze kosztu strony, a to, co zacznie się naliczać po uruchomieniu — w kalkulatorze kosztu utrzymania. Obie wyceny aktualizują się razem z naszym cennikiem, więc nie zestarzeją się wraz z tym tekstem.

Jeśli zastanawiacie się nad rozłożeniem płatności zamiast obniżania zakresu, porównanie modeli mamy tutaj. A jeśli oszczędność ma iść przez hosting — sprawdźcie najpierw, co się wtedy traci.